چه دهی دل بسرائی که دل از وی بکند

چون توان بود در آنجای که آسایش نیست

یا بگنجید بسوفار که گنجایش نیست

یا نهی رخت بدان خانه که آسایش نیست

هر که او عاقبت اندیش بود دل ننهد

در مقامی که بقا را ره گنجایش نیست