تا جلوه کند درو جمالت

در هیچ سری خمار نگذاشت

پنهان میخواست دل غمت را

این دیده اشگبار نگذاشت

اشگم در دل غبار نگذاشت

عبرت نتوان گرفت از دهر

چون فرصت اعتبار نگذاشت