فیض آمد تا زوصل دوست یابد کام جان

از خیالش بوسه دل جان نو بخشید و رفت

اینجهان جای اقامت نیست جای عبرتست

زینتش را دل نباید بست باید دید و رفت

یکنظر نادیده رویش جان و دل بخشید ورفت