توخویشرا مفروش ای پسر چنین ارزان

بکوش تا برسی خویش را مدار عبث

تو جان هر دوجهانی و مقصد ایجاد

عزیز من چه کنی خویشرا تو خوار عبث

که بهر جنتی و میروی بنار عبث

گرانبها و عزیز الوجود و بی بدلی

نه چنین سبک و بی بها و خوار عبث