خامی این زاهدان می نپذیرد علاج

کردن درمان چه سود اشگ چه باران چه سود

درد دل و سوز جان می نپذیرد علاج

پخته نخواهند شد گر همه آتش شود

فیض تو خود را بسوز چشم زمردم بدوز

خوی بد مردمان می نپذیرد علاج