گرم سخن شدی تو فیض هست سخن ولیک سرد

کرد تن و سوار جان این شده پرده بر آن

در طلب سوار تاز یاوه مگرد گرد گرد

درد چو در تو نیست هیچ بیهده در سخن مپیچ