ز زهد خشک لقای حبیب نتوان چید

به بحر عشق در آئیم کان گهر دارد

نهال زهد اگر سدره گردد و طوبی

درخت عشق جمال حبیب بر دارد

درخت عشق بود آنکه این ثمر دارد

درا بحلقه ما فیض و زهد را بگذار

که ذوق صحبت ما لذت دگر دارد