عمر بگذشت و نچیدم گل زروی گلرخی

یارئی یاران که در مستی مدارم بگذرد

جامه در عشق ورندی نیز می باید درید

در لباس زهد تا کی روزگارم بگذرد

چند فصل زندگانی بی بهارم بگذرد

تا کشیدم باده واعظ توبه میفرمایدم

صبر کن ای بی مروت تا خمارم بگذرد