پا از گلیم خویش مکش کی توان رسید

گفت آنکه از قبول کسان احتراز کرد

گفتم بکنه سر حقایق که میرسد

گفتا کسی که از دو جهان جوی باز کرد

در گرد آنکه بر دو جهان در فراز کرد

دامان نگاه دار و گریبان، نمی توان

با آستین کوته دستی دراز کرد