از قضا بهر غذا همواره خونم داده اند

گاه بیمارم گهی خوش گاه سرخوش گاه مست

غالبا چشمان جادویت فسونم داده اند

میخورم خون جگر از خوان عشقت روز و شب

میخورم خون جگر تا میبرم روزی بسر

قسمت از خوان قضا بنگر که چونم داده اند

ای که گفتی سوختی ای فیض و کارت خام ماند