مو بمو و تا بتا با دانگی سستی کند

می روم با پای دل تا دست در زلفش زنم

این دل من بهر من پایی کند دستی کند

غیر زلف دلبران کس دیده چیزی را که آن

در کف فیض آید ار آن مایه هر عقل و هوش

از نشاط و خرمی ناخورده می مستی کند