ناصح ارمنع از چنین روئی کند بیهوده است

مومن آئین عشق آهنگ کفران کی کند

هر ک ذوق باده عشق پریروئی چشد

آرزوی جوی و خم و حور و غلمان کی کند

هرکه دارد چشم با این، گوش با آن کی کند

حرف خوبان ترک کن چون زاهدی بینی تو فیض

مرد زیرک نزد آنان ذکر اینان کی کند