بمجلسی که شمارند اهل عرفان را

چو تو نخواهی کس را چه اختیار بود

دلم چو سیر کند در حقایق ملکوت

ز وعظ واعظی و شاعریم عار بود

ز فیض دم نتوان زد چه در شمار بود