برای من شب آبستنم چه می زاید

مگر بهیچ ببخشند جرم هیچان را

ز هیچ هیچ نیابد ز هیچ هیچ آید

تمام روز درین غم بسر برم که صباح

دلم رمید وز من بهتری نمی یابد

اگر دو چار گردد بگوش باز آید

حدیث واعظ پر گو نه در خور فیض است