تا دیده بخون دل نشوئی

پیکی که ز جانب تو آید

چشم از خط نامه نور گیرد

جان فیض ز معنیش رباید

حاشا که دوست رخ نماید

چشم نگریسته در اغیار

آن حسن و جمال را نشاید