از بهر چه زاستین برآید

آن لب که ثنای تو نگوید

آخر بچه خوشدلی گشاید

آندست که دامنت نگیرد

آن پای که در رهت نپوید

سر که رود و بر که آید

آن سر که هوای تو ندارد