ناصحم بهر خویش می لاید

زهد جز اهل عقل را نسزد

رند را جام باده می باید

من و مستی و عشق مه رویان

آنچه باید نمی توانم کرد

کنم از دستم آنچه می آید

داده ام خویش را بدست بتان