از جام بود خم و سبو بحر کم کشید

در بزم عشق هرکه به عیش و طرب نشست

بس جرعها ز خون جگر دم بدم کشید

گرچه بسی کشید دلم از شراب عشق

ز نهار فیض دست مدار از شراب عشق

تا آنزمان که بحر توانی بدم کشید