هر کو بر دوش خلق بارست

از پهلوی ما نمی کشد بار

ما بر دل کس گران نباشیم

کو بر دل ما گران شود یار

او را ندهند نزد حق بار

آنکس که بگوشه نشیند

آسوده ز رحمت خس و خار