زان یار با مهر و وفا دوری کجا باشد روا

من از کجا عقل از کجا ناصح برو شرمی بدار

جائی که او گر می کند صد لطف و صد نرمی کنم

چون دیده بی شر می کند ناصح برو شرمی بدار

بهر خدا بهر خدا ناصح برو شرمی بدار

ما رسته ایم از غیر یار ما را بود با یار کار

با یار ما را واگذار ناصح برو شرمی بدار