کردم از وصلت جدا دستم تو گیر

چون تو دل را سر بصحرا داده

هم تو خود راهش نما دستم تو گیر

چنگ در لطفت زنم هر دم مباد

فیض را بیگانگان افکنده اند

ای رحیم آشنا دستم تو گیر

بر سر خاک رهت افتاده خار