آنکه از خود رفت از دیدار تو بازار رخت

گوشه چشمی بسوی دردمندان کن بناز

تا به بینی روی ناز خود بمرآت نیاز

باز می آید بخود چشمی کند گر باز باز

ناز کن هرچند بتوانی که عاشق میکشد

عاشقان را مغتنم باشند ز اهل ناز ناز