دشنامی از آن دهان مرا بس

یک غمزه جان ستان مرا بس

از وصل تو کام جان مرا بس

تا هستی آن شود یقینم

از عشرت و عیش و کام دنیا

درد دل و سوز جان مرا بس

آب گرمی و نان سردی