گفتا که ای فیض بیهوده مخروش

گفتم که خون شد دل در غمت گفت

در یاد ما کن دل را فراموش

گفتم که هجرت بنیاد ما کند

رفتم که دیگر حرفی بگویم

بر لب زد انگشت یعنی که خاموش