گه از زلفی بجان آید کمندی

جگر از غصه خون دل از جفا ریش

گهی از غمزه بر دل خورد نیر

گه از مژگانی آید بر جگر نیش

گه از گیسوئی افتد دل بتشویش

چها از عشق اینان من کشیدم

هنوزم تا چه آید بعد ازین پیش