دل بری و دین بری و جان بری

از جمالت ای مه تابان چه حظ

تا نگه کردی دلم را برده

زین نگاه دلربا ای جان چه حظ

از تو ای بر همزن سامان چه حظ

درد تو چون خستگان را راحتست

خسته را از جستن درمان چه حظ