چون نمی یابی کسی گوشی دهد حرف ترا

حیف باشد حیف جز با مردم هشیار حرف

مستمع ز افسردگی خمیازه اش در خواب کرد

با که گویم کی توان الا بر بیدار حرف

بعد از این ای فیض میگو با در و دیوار حرف