باز آنجا میروم تا جان بر آساید ز غم

گر دو عالم را ببازم در رهت باشم خجل

در نعیم سایه مهر رخت آسوده بود

پیش از آن کارند جانها را بقید آب و گل

میگشایم قید آب و گل ز پای جان و دل

فیض اگر خواهی که جا در قدس علیین کنی

جسم و جانرا پاک کن ز آلایش این آب و گل