ز وصلت جگر خستگانرا مه من چه حاصل

نگاه ارکنی جان ستانی تغافل کنی دل

چه لطفت نوازد کسی را چو قهرت گدازد

چو زهر تو نوش است و نوش تو زهر قاتل

چو آئی ز شادی دهم جان روی چون ز اندوه