برداشت ز روی غم در هم دل

چون دست من از دادن جان کوته بود

هر غم که زیاد شد گرفتم کم دل

ناگه بوزید بادی از عالم قدس

سوز دل از آتش جهنم گذرد

جنت نرسد بروضه خرم دل

در گریه دل کجا رسد زاری چشم