گر ببازم سر خود در قدمت بهر چه ام

ور بود خواهش تو در همه کار استادم

میزنم تیشه عشقت بسر هستی خویش

در حقیقت که تو شیرینی و من فرهادم

کرد استاد ازل بهر همین بنیادم

بهر جان باختن از جان جهان آمده ام

بهر قربان شدن از مادر فطرت زادم