زاهد بزهد آورد رو عابد عبادت کرد خو

سر در ره او باختم سردار سربازان شدم

یاران در هستی زدند من قبله کردم نیستی

هر کس ز عقل آباد شد من از جنون عمران شدم

شد آنچه شاید غیر من من آنچه باید آن شدم

بودم ز مهرش ذره بودم ز بحرش قطره

خورشید بس تابان شدم دریای بی پایان شدم