چو فیض از دین و از دنیا گذشتم بهر یاد او

بیادی چون مرا هر جا مکن یکجا فراموشم

بیادی چون مرا هر دم سزد گاهی کنی یادم

روی یکدم گر از یادم مکن الا فراموشم

بآن غایت که شد هم دین و هم دنیا فراموشم