چو بی یادم نمیباشی مرا بی یاد خود مگذار

ترا بر من بودمنت که دادی قدرت آنم

چو دور از من نه یا رب مرا مپسند دور از خود

بنزدیکیت جمعم کن که دور از تو پریشانم

بیاد خود کن آبادم که بی یاد تو ویرانم

دلی دارم پراکنده که هر جزویش در جائیست

بده جمعیتی یا رب که دارد دل پریشانم