چو خلوتست دل ید در و دل آرامی

از آن ز صحبت یاران کشیده دامانم

که صحبت دیگری میکشد گریبانم

بپاسبانی دل در توقع آنم

ز دوست رنج پیاپی مرا بود خوشتر

ز راحتی که رسد از فلان و بهمانم