گویند ترک عشق و ره عقل پیش گیر

حرفی ز سوز سینه خود گر ادا کنم

تا ریشه ز جان بودم در زمین تن

حاشا ز دست دامن مستی رها کنم

دیوانه ام مگر که چنین کارها کنم

هر ذره در را بدوائی خریده ایم

من آن نیم که درد بدرمان دوا کنم