راهی بکوی دوست ندارم چه سان کنم

چون گشت رفته رفته دلم در فراق او

این خون اگر ز دیده نبارم چه سان کنم

از دست رفت و صبر و شکیبائیم نماند

روزم شبست بیرخ چون آفتاب تو

بی او همیشه در شب تارم چه سان کنم

گیرم که او نقاب برافکند و رخ نمود