چون تاب آنجمال نیارم چه سان کنم

روزم شبست بیرخ چون آفتاب تو

بی او همیشه در شب تارم چه سان کنم

گیرم که او نقاب برافکند و رخ نمود

گفتی که صبر چاره در دست فیض را

بر صبر نیز صبر ندارم چه سان کنم