اندر دل هر ذره خورشید جهان تابیست

چون جمله عالم را من کوی تو می بینم

املاک و لطایف را چوگان تو می دانم

افلاک و عناصر را من کوی تو می بینم

من تابش آن خورشید از روی تو می بینم

این عالم فانی را هر دم ز تو، نو از نو

من کهنه نمی بینم من نوی تو می بینم