جان از لطافت بدنش تازه میشود

این بیقرار گردد و آن بیمدار هم

صیتش اگر رسد بنگارند گان چین

از کار دست باز کشند از دیار هم

گوئی گلیست تازه و تر نوبهار هم

گلدسته اش ز خون دلم آب میخورد

در چشم از آن نشسته وزین جویبار هم