مهمان باشی و میزبان هم

مهمان شوی ار شبی مارا تو

دل پیش کشم ترا و جان هم

تا بر سر خوان بجز تو نبود

گم گشته وادی غمت را

بی نام بمان و بی نشان هم

فیض از تو و جان و دل هم از تو