چون خرقه پوشان غمت دلهای صافی داشتند

شادی چو در غم یافتیم آنرا باین بفروختیم

با جنت و طوبی چه کار چون کام ما از غم رواست

از آتش دوزخ چو غم در عشق چون ما سوختیم

ما هم بامید صفا زینغم مرقع دوختیم

ترک کتاب و درس علم گفتیم چون در راه تو

یک نکته اغیار سوز از پیر عشق آموختیم