بارها جامه تقوی بگنه چاک ز دستیم

سر بسر کوچه و بازار جهان را همه دیدیم

چند بر خرقه پرهیز زدن پنبه توبه

آفرین باد ترا عشق کزین خرقه رهیدیم

از بی حله عفو تو بسی جامه دریدیم

پای سعیت همه شد آبله در راه طلب فیض

بار ما در دل ما بود عبث می طلیدیم