در خم قتلست ما را گر فلک از کجروی

گرچه جسم ما ز خاک و ما ز نسل آدمیم

روز اول گر ملک از سایه ما میرمید

ما کنون از نارسیهای ملایک درهمیم

پا نهادن بر سرش را راست ما هم در خمیم

در ازل شیر غم از پستان مادر خورده ام

ما چه غم داریم از غم دست پرورد غمیم