خوی ترا من بنده ام تیغ جفا بر من مزن

گفتم سرت گردم بگو از هرچه من کردم بگو

ای چاره دردم بگو دل کن تهی ز اندوه من

بد کردم و شرمنده ام پیش تو سرافکنده ام

ازتوچسان بتوان گسیخت وزتوچه سان بتوان گریخت

خون مرا باید چو ریخت اینک سرم گردن بزن

از فیض دامن در مکش از چاکر خود سر مکش