بیفشان گرد خود از خود دل و جانرا جلائی ده

چه ماندی در زمین تن برا بر آسمان جان

سراپا دیده شو ای فیض همچون آب و آئینه

که تا به بینی عیان هر جا جمال طلعت یزدان

جهان بگرفت سرتاسر به بینش ظاهر و پنهان