فتنه نرگس خمار همانست همان

تیر مژگانت همان خون دلم می ریزد

ستم غمزه خونخوار همانست همان

چشم مست تو همان راهزن دین و دلست

شربت نوش دهان تو همان روح افزاست

هم دوای من بیمار همانست همان

شیوه ناز و تغافل که ترا بود بجاست