اگر چه نثر گره میگشاید از دل نیز

ولی بنظم بود خوشنما سخن گفتن

لباس حرف چه پوشید شاهد معنی

بود چو موزون خوشتر بود پذیرفتن

غبار غم بغزل میتوان ز دل رفتن

گل از صفا شکفد غنچه دل از اشعار

ز شعر گفتن و خواندن طلب کن اشکفتن