بهر زه صرف مکن عمر بی بدل ای فیض

که بهتر است ز بیداری عبث خفتن

دو چار چون شودت هرزه گو تغافل کن

علاج بیهده گو نیست غیر نشنفتن

ببین چه حاصل تست از صباح تا خفتن