در سرم افتاد چه سودای تو

برد ز سر هوش من و هنگ من

چشم تو از دیده من برد خواب

رنگ تو نگذاشت برخ رنگ من

کرد جنون غارت فرهنگ من

رهزن هفتاد و دو ملت شدم

زلف تو افتاد چو در چنگ من